Motorola T190 (2003)

The first mobile phone for me is Motorola T190 which brought it by my lovely sister. I had used it when I was in the institute of technology, year 2003 (appox) until its antenna got broken in 3 later years — an internal coil antenna broken out of its shield.

Sony Ericsson T200, 2nd my mobile phone (2006)

After the first mobile phone broken, I got the new mobile phone which take no costs because at that time, TOT offer 3 ways to return their landline insurance fees, and the mobile phone is one choice of them. My family receive new two Sony Ericsson T200 then they give me one. I use it around year 2006 – 2007

Sony Ericsson K750i (2007)

When my sister was going to buy HP Smart phone in the mid of year 2007, I received it from my sister. When I received it, its photo shutter button was not working properly. I got it fixed with 800THB by get its keypad changed and use it until now. nearly 3,000 photos taken.

i-Mobile Hitz 1010 (2010)

Nowadays, this is my final mobile phone which I brought it with my pocket in today. It cost at 950THB for my personal propose to use it as the second mobile phone. It doesn’t has any modern features. The additional option which this phone provide is that it can use as FM receiver, alarm clock and flashlight. there is no camera, no GPRS, no MMS, no Data cable, no memory slots, no application, no media player.

That is all my mobile phone but not the last. I am not sure that I had ever use the PCT network phone or not. I think I had request for it for a short period but I cannot remember anything related to it. I have 2 (245 MHz) Citizen Band FM Transceivers and one (145 MHz) Amateur Radio Transceiver with Home 11 meters 145 MHz antenna. 3 Walky talky which cannot use anymore since I was very young. 2 DIY FM transceiver which never make it works!. I had developed a WAP application on Nokia first model that support WAP but I never brought it. So, that’s all of my life related to the mobile phone until today (Jan 2010).

 วันนี้ได้หนังสือมาเล่มหนึ่งคือ SMEs Taxation จาก B2S. หนังสือเล่มนี้ ตอบโจทย์ได้เป็นอย่างดี สำหรับ สุดยอดแห่งมือใหม่ที่อยากจะหยิบของมาขายอย่างข้าพเจ้า หรือกรณีศึกษาในหลายธุรกิจ คำถามที่เรามักจะคิดคือ จะทำเป็นบริษัทดี หรือว่าเป็นบุคคลดี เล่มนี้ ได้ให้แนวทางที่แตกต่างจากหนังสือบัญชี เล่มก่อนที่ซื้อมาคือ "เปิดบริษัทต้องทำอะไรบ้าง" แต่ส่วนใหญ่จะมาทางแนวภาษี เช่น จะจดทะเบียน VAT ดีหรือไม่ (จำเป็นมั๊ย) รวมถึง Home Business จริงๆ ทั้งหลาย เช่น เอาบ้านมาทำเป็น Office ทำให้เกิดข้อถกเถียงทางด้านภาษีอย่างไร ประหยัดค่าใช้จ่ายอย่างไร

ยกตัวอย่างเช่น ธุรกิจของข้าพเจ้าคือโฮสติ้ง ได้คำตอบแล้ววันนี้ ว่าควรจะทำเป็นบริษัทหรือไม่ และ ควรจะจด Vat หรือไม่ (ในมุมมองด้านภาษี) ได้คำตอบว่า ไอ้บิลต่างประเทศที่ไม่มี จะทำยังไง รายจ่ายที่เกิดขึ้นส่วนใหญ่ มันไม่มีบิลหมดเลย จะแก้ไขอย่างไรได้บ้าง ถึงไม่กลายเป็นรายจ่ายต้องห้าม (รายจ่ายที่เอาไปหักภาษีไม่ได้) ได้คำตอบว่า ถ้าทำเป็นบริษัทแล้วเอาบ้านเป็นชื่อสถานที่ตั้งสำนักงานใหญ่ จะเกิดผลอันใดบ้าง ที่อาจจะทำให้เกิดข้อพิพาทกับกรมสรรพากร

มองออกว่าถ้าเราขายพื้นที่เช่าให้กับคนในต่างประเทศ ต้องจัดการกับภาษีหรือไม่อย่างไร (ธุรกิจ e-Commerce คลุมครือด้านภาษีมากๆ อ่านมากี่เล่มๆ ก็ไม่เข้าใจ)ในเล่ม มีหลายเรื่องที่เป็นมุมมองที่สะท้อนถึงกรมสรรพากร ว่าขาดอะไร โดยรวมถือว่า เราได้เกร็ดอะไรมาจากหนังสือเล่มนี้มากมาย

ประเด็นความผิดพลาดที่เกิดขึ้นได้ ถูกกล่าวไว้ในหนังสือเรียบร้อยแล้ว เช่น ถ้า Stock ขาด มันเกิดอะไรขึ้น ทำไม สรรพากรถึงซีเรียส หรือ ถ้าใบกำกับภาษีหาย ออกใบใหม่ได้มั๊ย ออกใบแทนได้เปล่า ต้องทำยังไง มันจะถือว่าออกใบเสร็จซ้ำหรือเปล่า จะไม่ออกให้ได้ไหม หลายหลากคำถาม ได้คำตอบเล่มนี้เช่นเดียวกัน

หนังสือเล่มนี้ ใช้เวลาอ่าน 3 ชั่วโมง ในการอ่านคร่าวๆ ส่วนที่เกี่ยวข้องกับตัวเองจนจบ จะยกเว้นไม่อ่านก็พวกธุรกิจอื่นเช่นเพชร พลอย ทั้งหลายที่ไม่ได้คิดจะเข้าไปแตะ

เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีอีกเล่มหนึ่ง ที่แนะนำให้อ่านครับ

• หจก. ดำรงยางยนต์ (เพียว) เพียวมอเตอร์สปอร์ต 0-2222-3789, 0-2223-8214, 0-2221-4726, 08-1621-6663
  ร้านนี้มีสองฝั่ง ส่วนใหญ่จะขึ้นต้นด้วยคำว่า ‘ดำรง’ ถ่วงล้อให้ แต่ไม่มีเครื่องตั้งศูนย์ (28 Jan 2009)
• Tyre Plus 0-2221-8452, 0-2221-0850, 0-221-0838
  ร้านดูดี มีถ่วงล้อและตั้งศูนย์ให้ฟรี ราคายางทั่วไป ไม่ได้ถูก/แพงกว่าร้านข้างเคียง (+/- 100THB)
• Tires Service มีเครื่องตั้งศูนย์ภายในร้าน ด้านหน้ามี Logo เป็นหมีสีเหลือง ราคายางทั่วไป 0-2224-2607, 0-2224-2464, 0-2226-2060
• Eagle Store อยู่ตรงวงเวียน 22 เลย มีตั้งศูนย์-ถ่วงล้อ 0-2221-1793, 0-2222-9229, 0-2223-6286
• ไมตรีพานิช 0-2224-2443, 0-2224-2575, 0-623-2442, 0-2224-9046-7
• ห้างหุ้นส่วน อึ้งกวงฮวด 0-2224-2488, 0-2224-7889, 0-2224-2596
• ดำรงการยาง 0-2623-3357, 0-2224-2527
• บุญฤทธิวงศ์ 0-26232124, 0-2221-7278
• คูคุนกี่ (อันนี้ก็เห็นหลายร้าน เปิดสองฝั่ง) 0-2224-7573, 0-2222-7465, 0-2623-0977-8, 08-1615-8127

List รายชื่อข้างบน ไม่มีเว็บไซต์ระบุไว้ ส่วนราคายางที่ LPAutomag (อันนี้อยู่ลาดพร้าว) ราคาต่อเส้นแพงกว่าข้างบน แต่ราคาต่อสี่ล้อพอกัน แพงกว่าหน่อย (เพราะมัน 3 ล้อแถม 1 ล้อ) ถ้าบวกว่า เติมลมไนโตรเจน, แล้วก็บริการหลังการขายค่อนข้างเยอะ LPAutomag ก็ทำลังเลขึ้นเป็นกอง

การทดสอบ ไม่ต้องการอะไรมาก ทดสอบแบบบ้านๆ ไม่ได้มีอุปกรณ์ในการ Measurement เลย ว่าอุณภูมิเท่าใด ต้องการผลแค่ว่า ติดไฟ หรือไม่ติดไฟ เท่านั้น ดังนั้น ก็จัดแจงทดสอบ ด้วยอุปกรณ์ 2 อย่างที่มีอยู่ คือ 1. Heat Gun (อ้างว่าทำความร้อนได้ 400c) 2. เทียนลน (ทดสอบการติดไฟ จากเปลวไฟ)

ด้านซ้ายของแผ่นเป็น Plasticote ด้านขวา เป็น Bosny Chrome เอาขาจับแผ่นไว้ แล้วก็เอาเทียนลน ส่วนกระบอกที่เห็นคือเครื่องเป่าลมร้อน

ผลการทดสอบ

Plasticote เป่าลมร้อนนานๆ แล้วแผ่นกลายเป็นสีน้ำตาลอ่อนๆบริเวณผิวที่เคลือบ โดนเทียนแล้วไม่ได้เกิดอาการไฟลุกแต่อย่างใด ส่วน Bosny Chrome เทียนลนเป็นระยะเวลา 3 นาที ก็ไม่ติดไฟแต่อย่างใด เพียงแต่สีซีดไป เช่นเดียวกับเครื่องเป่าลมร้อน ที่ทำให้สีเกิดอาการฟองแตก แล้วก็แห้งสนิทดี เข้าใจว่า น่าจะคล้ายๆกับลักษณะการอบสี

สรุปแล้วว่า ใช้กับรถได้แหละ ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร อยากลองเอาสีแดงไปพ่นห้องเครื่องจังวุ้ย แต่ว่ามันเป็นสีแดงทึบ พ่นไปคงไม่สวยสักเท่าไหร่ มันน่าจะมีสีสเปรย์กากเพชรบางๆขายนะนี่.

หัวเทียน

มาดูทางด้านหัวเทียนที่เพิ่งเปลี่ยนไปเมื่อหลายวันก่อนบ้าง วันนี้ลองถอดออกมาดูสภาพสักหน่อย ว่ามันทำงานปกติหรือไม่ ลักษณะของหัวเทียนวันนี้ที่ถอดออกมา เป็นดังภาพ ถอดออกมาแค่หัวเดียว วันนี้.

ลองเปรียบเทียบกับตอนเปลี่ยนครั้งก่อนได้ ที่นี่.

ไปแวะต่อที่คลองถม วันนี้เลี้ยวถูกแยกด้วย แต่ว่าเลี้ยวเข้าคลองถมเซนเตอร์ไม่ได้ เลยไปจบที่ร้านเพิ่มพูนทรัพย์ ซึ่งเป็นร้านอยู่เลยคลองถมมาสักสองแยก ไปถึงก็ช่วงเวลาร้านปิดพอดี 6 โมงเย็น แอบตกใจที่เราได้แท่นเจาะที่อยากได้ตั้งแต่เด็กมาในเวลาไม่ถึง 15 นาที (แต่ครั้งก่อนถามราคาที่คลองถมแล้วอยู่ที่ 1,500 THB) เห็นราคาใกล้เคียงกัน แล้วก็คลองถมน่าจะปิดแล้วด้วย ก็เลยได้เครื่องมาอย่างรวดเร็ว –’

มานั่งเอ๋อๆ อยู่ในรถว่า เฮ้ย นี่ตูซื้อมาแล้วหรอวะ! อยู่สักประมาณ 10 นาที

ผ่านวงเวียน 22 ซึ่งเป็นทางกลับมายังคณะ แล้วเรื่องต่างๆ ก็เริ่มต้นขึ้น จากตอนนี้….

ผมขับรถอยู่เลนส์ที่สองมุ่งหน้าเข้าสู่ถนนที่วิ่งไปหัวลำโพง ระหว่างจอดรอรถติด ก็มีรถที่แสนจะน่ารัก มาจิ้มทางแถวๆกลางประตูหน้า – หลัง ด้านซ้าย. ทั้งๆที่ด้านซ้ายก็เป็นเลนของมันเหลือที่ตั้งเยอะ แต่ไม่เป็นไร เราไม่ได้ไปหาเรื่องมัน ไม่อยากมีเรื่องกลางวงเวียน ซึ่งมันจะนำพาความซวยให้กับรถทั้งหมดที่อยู่ในวงเวียน ติดหมดทุกคัน สรุป เป็นรอยยาวเลย ตรงแถบกันชนริมประตูซ้าย ประมาณ 10cm ถ้ามันชนแบบไม่ได้ตั้งใจและขอโทษ ก็คงให้อภัยมันได้ แต่นี่มันหาว่าเราไปเบียดมัน ทั้งๆที่มันหนะมาเบียดเลนส์ที่สองเสียด้วยซ้ำ ไม่เข้าใจมันเลยจริงๆ เลยออกจะหงุดหงิดอยู่ทีเดียว

เอาหละ โชคดีถัดมา คือ เนื่องจากไม่มีอารมณ์อ่านหนังสือ ก็เลยขับรถจากจุฬามาที่สยาม คราวนี้เราอยู่เลนซ้ายสุด เลี้ยวเข้าสู่ถนนใต้ BTS สยาม รถตู้ ซึ่งอยู่เลนที่สอง ก็จิ้มเข้ามาในเลนส์เรา คือเลี้ยว แต่มันเลี้ยวเข้าเลนซ้ายสุด ก็เลยมาโดนตรงขอบวงล้อด้านขวา รถตู้ก็เร่งเครื่อง มันก็เลยเป็นรอยติดอีก 1 รอย ที่วงล้อขวาหน้า

- -’ เป็นไงละไอ้ป๊อป บุรุษผู้โชคดี เท่านั้นยังไม่พอ

วันนี้อาจารย์แวะมาที่ Lab ด้วย วันที่ไอ้ป๊อปหนีเที่ยว ไม่นั่งอ่าน Papers ที่ Lab หงิ –’.

เนื่องจากเห็นว่าเป็นกลางคืนมากแล้ว ระหว่างกลับจาก Central World ก็ชวนเพื่อนว่าน่าจะไปหาอะไรกินกัน ก็เลยวิ่งไปทางสีลม รถติดไฟแดงกันหมด เราก็เลยถือโอกาสกลับรถ วันนี้มีด่านตำรวจมาตั้งตรวจแอลกอฮอล์ เราก็จอด….ตำรวจบอกว่า กลับรถตรงที่ห้ามกลับ…..เฮ้ย!!!!…. โดนปรับไปอีก 400THB

สรุป ก็ไม่ได้จอดที่ถนนสีลม วิ่งต่อมาที่ถนนพระราม 4 แถวบ้านเพื่อน กินกันแถวนั้น….

เกิดอยากกินเป๊ปซี่ขึ้นมา ร้านไม่มีขาย ก็เลยจะไปซื้อ…. ทันทีที่ลุกกำลังจะเดินไปซื้อ มอเตอร์ไซค์วิ่งบนทางเท้าก็วิ่งผ่านหน้าไป O_o!!! ส่วนขาเดินกลับจาก 7-11 มันต้องผ่านซอย อันนี้เราระวังแล้ว แต่รถวิ่งเข้าซอยมาเร็วมาก เกือบเฉี่ยวเพื่อนที่เดินไปด้วยกันกับเรา กลับมานั่งโต๊ะกินข้าว เด็กเล่นลูกโป่งกันข้างหลัง ลูกโป่งเด้งมาลงหัวเพื่อน (ก็ยังดีวะ เป็นลูกโป่ง ถ้าเป็นลูกบอลนี่ –’ )

หมดความโชคดีของคืนวันที่ 25 Dec 2008 ไอ้ป๊อปกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย… ซวงอยู่เป็นเพื่อนทางโทรศัพท์ระหว่างทางกลับบ้าน. ดีใจยิ่งนัก

เห็นที เราควรจะต้องไปทำบุญอย่างจริงๆจังๆหรือเปล่านะ แต่นี่ เราก็รู้สึกว่าทำดีอยู่ทุกสัปดาห์อยู่แล้วนะ –’

• สว่านเจาะผนัง สำหรับเดินสายนำสัญญาณเข้ามาในห้อง
• สว่านเจาะ สำหรับติดต้นเสาส่งสัญญาณ
• ท่อนแป๊ปน้ำ ขนาด 6 เมตร 1′ 2 สีน้ำเงิน (หนา+กันน้ำ)
  
• พุกเหล็ก สำหรับเอาไว้ยึดกับผนัง
• Camp จับเสา สำหรับ ติดเสาอากาศ เข้ากับท่อแป๊ป
• ขายึดเสา อันนี้เป็นรูปตัว M สำหรับยึดเสาแป๊ป เข้ากับผนัง
• สายสลิง (กรณีขึ้นบนหลังคาบ้าน ต้องโยงสายสลิงจะได้มีความปลอดภัยเวลาลมพัด)
• เทปพันสายไฟ
• Cable Tile (สายรัดสายไฟ) อันนี้ต้องยาวๆใหญ่ๆหน่อย เอาไว้ยึดตั้งแต่เสานำสัญญาณข้างบน จนกระทั้ง ถึงห้อง
• ตะปูสำหรับปูน/สำหรับไม้ สำหรับยึดสายนำสัญญาณไปถึงห้อง
• สายนำสัญญาณ (แล้วแต่เลือก) RG-58 (ไม่เกิน 10m) RG-8 หรือ 8D-FB (ไม่เกิน 30m)
• หัวสำหรับใส่กับสายนำสัญญาณ
• ตัวหนอน (เป็นตัวกลางที่เชื่อมสายนำสัญญาณสองเส้นเข้าด้วยกัน) เช่น เชื่อมระหว่างการเดินสาย RG-8 ภายนอกอาคาร กับ RG-58 ภายในอาคาร
• หัว BNC สำหรับต่อเข้ากับเครื่อง Handy
• SWR Meter (ถ้ามีก็ดี) เอาไว้ทดสอบสัญญาณสะท้อนกลับภายในสาย/เสา
• คนที่มีแรงช่วยขึ้นเสา 2 คน
• คัตเตอร์ สำหรับปลอกสายไฟ
• คืมตัด สำหรับตัดสายรัดสายไฟ
• บันไดสำหรับปีน
• หัวแร้งและตะกั่วบัคกรี สำหรับเข้าหัวนำสัญญาณกับสายนำสัญญาณ
• เศษผ้า เช็ดหัว หลังจากบัคกรีเข้าหัวเรียบร้อยแล้ว

ทั้งหมดนี่ควรจะเตรียมไว้ก่อนตั้งสถานี วันก่อนรู้สึกตัวเองเตรียมตัวไม่ดีเลย เลยต้องไปใช้ของพี่ๆที่มาช่วยขึ้นสถานีให้ ไม่ว่าจะเป็นเทปพันสายไฟ สายรัดสายนำสัญญาณ ตะปู พุกก็ไม่ทันได้ซื้อ ละอายใจ ขอบคุณ พี่ E20RUZ กับ E27BRV มากๆ ที่มาช่วยขึ้นเสาสถานีให้

ก่อนจะขึ้นเสาสถานี ก็ควรจัดการยื่นเอกสารขอตั้งสถานี ให้เรียบร้อย แต่วันที่เราไป กทช. ลืมเอาสำเนาทะเบียนบ้านของเจ้าบ้านไป เลยทำไม่เรียบร้อยในวันนั้น ต้องมาเก็บตกทีหลังแทน

เมื่อวันศุกร์ พี่ E27BRV ขับรถมอเตอร์ไซค์มาถึงบ้าน มาเสร็จก็มานั่งเข้าหัวก่อนฝั่งหนึ่ง แล้วก็พี่ E20RUZ ก็ตามมา ท่อแป๊ปมาส่งที่บ้านก่อนหน้าไม่นานพอดี ก็ค่อยๆยกขึ้นมายังระเบียงชั้นสอง แล้วก็ติดเสาอากาศ เข้ากับเหล็กแป๊ปบนนั้น หลังจากนั้นก็เสียบสายนำสัญญาณเข้ากับสายอากาศแล้วก็เริ่มพันสายไฟ ตรงปลายเสาเหล็กแป๊ป มีม้วนสายนำสัญญาณไว้หนึ่งรอบ ก่อนจะให้สายนำสัญญาณห้อยลงมา เพื่อที่ว่า เวลาผ่านไปนานๆแล้วเทปพันสายไฟมันหลุด สายนำสัญญาณจะได้ไม่หลุดออกจาก Connector ที่เสาอากาศ

อีกด้านนึงพี่ E27BRV ก็เริ่มติดพุกเหล็กและขายึดเข้ากับผนัง จริงๆสองชิ้นก็เพียงพอ แต่เราชอบความสบายใจ เลยติดทีเดียวไป 4 ชิ้นเลย จะได้ไม่ต้องห่วงเรื่องเสาล้มให้มากนัก

วิธีขึ้นเสาสัญญาณของเหล็กแป๊ป 1 ท่อน ทำด้วยการให้พี่ E27BRV ซึ่งอยู่บนบันไดจับเสาข้างหนึ่งไว้ ส่วนพี่ E20RUZ ก็เริ่มไถจากพื้นไปตรงขายึดอย่างรวดเร็ว ไม่เกิน 5 วินาที เสาก็มาตั้งตรง ตรงนี้สำคัญมาก เพราะว่า ถ้าดันเสาไปไม่เร็ว พี่ E27BRV ก็จะรับน้ำหนักเยอะมาก เพราะมันจะเริ่มต้องมารับน้ำหนักอยู่โคนเสา ดังนั้น จึงต้องรีบดันไปให้อยู่ในแนวตรงเร็วที่สุด แล้วพี่ E27BRV พอเห็นอยู่ในแนวตรงแล้วก็ยึดเข้ากับ ขายึดผนังที่เตรียมไว้ทันที

เมื่อเสาติดเสร็จ ทุกอย่างก็สบายขึ้นละ เหลือแค่เดินสายนำสัญญาณไปยังห้องที่ต้องการเท่านั้นเอง มีขั้นตอนนึงขาดไปก็คือ เมื่อเข้าหัวกับสายนำสัญญาณเรียบร้อยก็ควรจะเช็คกับ SWR Meter ก่อน กับการเดินสายนำสัญญาณ ควรห่างจากสายไฟประมาณ 1 ฟุต เวลาฟ้าลง จะได้ไม่เกิดการเหนี่ยวนำในสายไฟ ซึ่งอาจจะเกิด Surge ในสายไฟ อันจะเป็นสาเหตุให้อุปกรณ์อื่นๆที่เสียบอยู่ในบ้านเจ้งหมด หน้าฝนต้องระวัง

เสาน้อยๆ สูง 15m V2-3 ชั้น กำลังส่ง 5 watts ออก 3.8 watts / lost ไปในสาย 30m (8D-FB)

• แบบยื่นขอตั้งสถานีวิทยุคมนาคม
• ใบยินยอมให้ตั้งสถานี (เจ้าบ้าน)
• สำเนาทะเบียนบ้าน (เจ้าบ้าน รับรอง)
• สำเนาบัตรประชาชนของเจ้าบ้าน (เจ้าบ้าน รับรอง)
• สำเนาทะเบียนบ้าน (ผู้ขอ)
• สำเนาบัตร Call Sign (ผู้ขอ รับรอง)
• สถานที่ตั้งเสาสถานี

การตั้งเสาสถานี ใน พท.ห่างจากสนามบินด้านข้างสนามบิน เป็นระยะทางไม่เกิน 6 กิโลเมตร และในด้านทิศเหนือใต้ของรันเวย์ไม่เกิน 15 กิโลเมตร การตั้งเสาสถานี ต้องขออนุญาตจากกรมการบินก่อน (สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ กทช.)

ในวันศุกร์ที่ผ่านมา ได้ยื่นเอกสารขอตั้งสถานีรถยนต์ และ ยื่นขอ มี/ใช้ วิทยุความถี่ประชาชน 245MHz จำนวนสองเครื่อง รายละเอียดเป็นดังนี้

ขออนุญาตมี/ใช้ วิทยุความถี่ประชาชน 245MHz

• แบบยื่นขอมี/ใช้
• สำเนาบัตรประชาชน 1 ใบ
• แบบแนบท้าย (กรณีขออนุญาตในครั้งเดียวมากกว่า 1 เครื่อง)

แบบยื่นขอ มี/ใช้ สามารถยื่นขอตั้งสถานีได้เลยในใบเดียวกัน ถ้าตั้งสถานีในรถยนต์และบ้านอย่างละแห่ง สามารถยื่นแบบเพียงใบเดียว เขียนเอกสารลงใบเดียวได้ทั้งหมด แต่ถ้าหาก ยื่นขอติดตั้งในสถานีรถยนต์มากกว่าสองคัน หรือสถานีบ้านมากกว่าสองหลัง จะต้องยื่นเป็นแบบแนบท้ายแทน

เอกสารเพิ่มเติมกรณีตั้งสถานีในรถยนต์

• สำเนาทะเบียนรถยนต์ ซึ่งมีชื่อผู้ขอเป็นเจ้าของรถยนต์

ตอนนี้สรุปแล้วก็ยื่นเอกสารทางด้านกฏหมายเรียบร้อยแล้ว สามารถขึ้นเสาสถานีที่บ้านและรถยนต์ได้อย่างถูกต้อง

เมื่อวานเดินทางไปเจอพี่ E20RUZ ที่บ้านหม้อ ไปซื้อของอยู่หลายร้าน มาเตรียมการสำหรับวันนี้ ซึ่งเป็นวันที่นัดไว้ว่าจะขึ้นเสาส่งสัญญาณ เนื่องจากเมื่อวานนี้เริ่มซื้อของเอาช่วงบ่าย กว่าจะเสร็จก็เย็นแล้ว 4:30 ได้ เลยไม่ทันได้ไปทำใบอนุญาตที่ กทช. เลยเลื่อนเวลานัดขึ้นเสาสัญญาณมาช่วงบ่ายของวันนี้แทน เพื่อที่ช่วงเช้าจะได้ไปจัดการขอ License ให้เรียบร้อย

ปรากฏว่า วันนี้ก็ยังไม่เรียบร้อยอยู่ดี เพราะขาดทะเบียนบ้านของ "เจ้าบ้าน" ใบยินยอมหนะให้พี่เซ็นให้เรียบร้อยแล้ว แต่ดันไม่ได้คิดถึงสำเนาทะเบียนบ้านของเจ้าบ้าน ก็เลยได้ตั้งสถานีเฉพาะสถานีรถยนต์ และใบขอนุญาตมีใช้ของเครื่อง CB สองเครื่อง

ช่วงบ่าย พี่ๆเดินทางกันมาถึงประมาณ 13:45 ทั้ง E20RUZ และ E27BRV ภารกิจวันนี้คือ ขึ้นเสาสถานีส่งสัญญาณย่าน 144.000 – 146.000 MHz (VR Band) กับติดตั้งเสากับรถยนต์ที่ผมขับเป็นประจำ เพื่อใช้ในย่าน 145 MHz และ 245 MHz. มาถึง เหล็กแป๊ปน้ำมาส่งเรียบร้อยแล้ว พี่ E27BRV มาเข้าหัวก่อนหัวนึง แล้วก็เริ่มหิ้วเสาขึ้นมาชั้นสอง พี่เค้าคนเดียว เอาอยู่ หิ้วเสาท่อนนึงได้อย่างสบาย (เสาแป๊ป 6m 1′2 สีน้ำเงิน 1290THB แพงงงงมากกกก)

สรุปภาระกิจวันนี้เสร็จเรียบร้อย ยกเว้นเสาสำหรับติดรถต้องส่งเคลมเพราะสัญญาณมันออกไม่ดี SWR 1.8

ตอนแรกก็คิดอยู่ว่าจะอ่านได้สักเท่าไหร่เชียวเพราะผมไม่ค่อยชอบอ่านนิยายสักเท่าไหร่ แต่เรื่องก็ชวนให้ติดตามอ่านตั้งแต่ต้นเล่มจนจบเล่ม วางไม่ลงกันเลยทีเดียว ตอนนี้เป็นเวลาตีหนึ่งครึ่งแล้ว เห็นทีคงเป็นเวลาที่ผมควรจะไปนอนได้แล้ว แต่ผมเริ่มอยากรู้จักกับรหัสมอร์สเพิ่มขึ้นเสียจริงๆเลย แต่มันก็ค่อนข้างยากอยู่เหมือนกันนะ ผมจะลองพยายามศึกษาในยามที่มีเวลาก็แล้วกัน

ไหนๆก็เขียนแล้ว ก็ขอเขียนถึงหนังสืออีกเล่มหนึ่งที่ผมเพิ่งอ่านจบไป นั่นก็คือ "สิ่งมีชีวิตในโรงแรม" หนังสือของ Blogger ดังของเหล่าชาว Exteen ที่ชื่อวิชัย เป็นผู้เขียน ทำให้เข้าใจในเรื่องของอาชีพบริการหลายๆอย่างปนความฮากับภาษาที่เขาบันยัติขึ้นมาใหม่