Archive

Posts Tagged ‘fwd’

ก้าวเท้าหน้า และ ก้าวเท้าหลัง

July 16th, 2008 Scalopus+ No comments

อ่านมาจาก Multiply ของหนู๋ซวง แต่ Original อยู่ที่นี่ ก็มาแปะเก็บไว้เป็นเเรื่องราว ที่เราต้องเจออยู่ทุกๆวัน

==================

มีคนบอกว่า.. ธรรมชาติให้ทางเลือกกับพวกเรา
ให้โอกาสในการเริ่มต้นชีวิตใหม่ทุกวัน ทุกๆเช้า
ธรรมชาติถึงได้กำหนดให้ทุกคนต้องนอนหลับ
เพื่อปิดท้ายวันด้วยการรีเซทร่างกายและจิตใจใหม่

น่าสนใจนะครับ ..คนจำนวนมาก เลือกใช้โอกาสนั้น ด้วยการยึดติดกับเมื่อวาน มากกว่าอยู่กับปัจจุบัน

ไม่ได้บอกว่า.. ชีวิตที่ผ่านไปทุกวัน ต้องมีแต่เรื่องดีๆนะครับ
คนเราเกิดมา มีชีวิตปกติ ก็ต้องมีทั้งเรื่องดี เรื่องร้าย
มีโชคดี โชคร้าย มีเวลาสุข มีเวลาทุกข์ มีได้มา มีเสียไป
มีสมหวัง มีผิดหวังกันทุกคน

สมัย
พุทธกาล มีบันทึกเรื่องของนางปฏาจลา (ไม่แน่ใจเรื่องตัวสะกดนะครับ)
ที่สูญเสียทั้งทรัพย์สิน สามี ลูกๆ ไปพร้อมๆกัน เธอแทบเสียสติ
เดินร้องไห้คร่ำครวญ ไปตามถนน

โชคดีที่เธอมีบุญเก่า ได้พบพระพุทธเจ้า
เธอเข้าไปขอให้ทรงช่วยชุบชีวิตสามีและลูกๆของเธอกลับคืนมา

ท่าน
จึงทรงเตือนสติว่า.. ปฏาจลาเอ๋ย
ถ้าเธอหาเมล็ดข้าวจากบ้านที่ไม่เคยมีใครสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักในครอบ
ครัวเลย มาให้ตถาคตได้ ตถาคตจะทำตามคำขอของเธอ..

ผมเคยพูดถึง
โลกธรรม 8 ว่าเป็นธรรมชาติที่เป็นความจริงคู่โลก 8 อย่าง ประกอบด้วยทางดี
4 อย่าง มียศ มีลาภ มีสุข มีสรรเสริญ ทางร้าย 4 อย่าง เสื่อมยศ เสื่อมลาภ
เป็นทุกข์ และมีนินทา

ผมเชื่อสิ่งที่เคยอ่านจากที่ไหนสักที่ว่า ธรรมชาติ ให้ดวงตาสองดวงไว้ข้างหน้า เพื่อจะได้มองไปข้างหน้า มากกว่าเหลียวมาข้างหลัง

แต่ธรรมชาติสร้างวิธีเดินไปข้างหน้าไว้น่าสนใจนะครับ
พอ
ดีวันนี้ ผมมีช่วงว่างที่ต้องยืนรออะไรบางอย่างนานพอควร
เลยถือโอกาสทำความรู้สึกตัวในกิริยาเดิน ผมถึงเห็นว่า
ทุกครั้งที่เราจะเดินไปข้างหน้า เราต้องยอมให้เท้าอีกข้างมันอยู่ข้างหลัง

ถ้าไม่ยอมให้มีเท้านึงไว้ข้างหลัง เราจะเดินไปข้างหน้าไม่ได้เลย

และ
ไอ้เท้าที่อยู่ข้างหลังนั่นแหละ เราต้องยอมทิ้งมันไป
เพื่อจะสร้างก้าวใหม่ขึ้นมา ส่วนไอ้ก้าวที่เป็นเท้าหน้า ไม่ช้า
มันก็จะกลายเป็นเท้าหลัง เหมือนจะมีอนาคตใหม่
ก็ต้องปล่อยอดีตที่อยู่ข้างหลังทิ้งไป วนเวียนเป็นวัฏจักรไปเรื่อยๆ
จนกว่าจะเดินไม่ไหว

ผมรู้ว่า ในบางเวลาของชีวิต
เมื่อบางอย่างมันไม่เป็นไปอย่างที่เราคิด ไม่ดีอย่างที่ใจหวัง
ไม่สมหวังในสิ่งที่ตั้งใจไว้ มันขมขื่น ไม่ใช่เล่น
เหมือนเราเดินแล้วสะดุดยังไงยังงั้น

แต่เชื่อไว้นะครับ ถ้าเรายังเดินไหว ถ้าเราไม่หยุดเดิน
ทุกอย่างก็จะเป็นแค่ก้าวๆหนึ่งในชีวิต ที่เราเดินผ่าน

สุขก็หนึ่งก้าว ทุกข์ก็หนึ่งก้าว เท่ากัน หนึ่งขณะจิตเท่ากัน
ปัญหาคือเรามักจะชอบอยู่กับความสุข ก้าวแล้วหยุด ไม่อยากเดินต่อไปไหน อยากให้มันอยู่ตรงนั้นนานๆ

เวลาก้าวแล้วเจอทุกข์ ก็จมอยู่กับทุกข์นานๆ เหมือนเล่นมิวสิควีดีโอ ฝนตกกระจกแตก

ทั้งๆที่แค่ก้าวใหม่ไปเรื่อยๆ กลับบ้านนอน.. ตื่นมาก็วันใหม่แล้ว

อย่างที่บอก.. ไม่มีใครสมหวังในทุกครั้ง แต่ผมก็ไม่เชื่อว่าจะมีใครผิดหวังในทุกเรื่อง

แค่วางใจให้ถูก มีสติ ก็เชื่อได้ว่าคุณจะไม่ก้าวพลาดง่ายๆ จนตกหลุมพรางของความสมหวัง หรือผิดหวัง

เลือกหยุด เลือกเดินให้ถูกจังหวะ ให้พอเหมาะพอควร และมีสติไว้นะครับ

ส่งท้าย.. ด้วยเรื่องที่อาจจะไม่เกี่ยวกับหัวข้อโดยตรง
อยากบันทึกไว้ว่า .. สำหรับใครที่มีคนทำให้คุณผิดหวัง ผมมีหลักอยู่ข้อนึงว่า..

We don’t have to be friends but we don’t have to be strangers.
We don’t have to be lovers but we don’t have to hate each other.

==================

Tags:

เด็กเห็น = เด็กทำ

January 14th, 2008 Scalopus+ No comments

ไปดูข้างบ้านมา ชอบ เลยเอามาแปะ

[Source: http://www.childfriendly.org.au/]

นึกถึงหนังสั้นที่เพื่อนทำอันหนึ่ง สามารถติดตามได้ ข้างล่างนี้

TPT-02 Bai Phew (Brochure)

Add to My Profile | More Videos

Tags:

Kim: The ice and chocolate

April 21st, 2007 Scalopus+ 2 comments
น้ำแข็งก้อนเหลี่ยมกระดอนกระแทกกันไปมาในแก้วพลาสติก ตามจังหวะการโคลงเคลงของรถเมล์สีครีมแดงที่กำลังวิ่งตัด เข้าไปในซอยสวนพลู
ผมเหม่อมองไปนอกหน้าต่าง ภาพตลาดข้างทางผ่านเข้ามาในสายตาแล้วก็ผ่านเลยไป สายลมที่พัดมาปะทะหน้ามิได้ก่อให้เกิดความรำคาญเหมือนวันอื่นๆ
ไม่ได้รู้สึกสบายใจอย่างนี้มานานแล้ว
เรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในชีวิตคนเรานั้น ถ้าจะให้ผมแบ่ง ผมจะแบ่งมันออกเป็นสองกลุ่ม
หนึ่ง คือเรื่องที่ตัวเราสามารถควบคุมได้
และอีกหนึ่ง คือเรื่องที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของตัวเรา
หากเราได้ทำทุกอย่างอย่างดีที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว
ไม่ว่าผลลัพธ์ที่ได้จะเป็นอย่างไร ก็ไม่ใช่สิ่งสำคัญเลยสักนิด
เพราะในโลกใบนี้ มีเรื่องมากมายที่เราไม่สามารถไปควบคุม
ในเมื่อเราได้ทำในส่วนของเราเต็มที่แล้ว จึงไม่มีอะไรให้ต้องเสียใจอีก
ผมยกช็อคโกแล็ตเย็นที่เหลือติดก้นแก้วเพียงน้อยนิดขึ้นมาดื่ม แล้วก็ต้องหลับตาปี๋เมื่อลิ้นได้สัมผัสรสชาติอันเข้มข้นของมัน
ขมชะมัด
ตั้งแต่คำแรก ไม่ว่าจะโดนเจือจางด้วยน้ำแข็งที่ค่อยๆละลายสักเพียงใด เจ้าช็อคโกแล็ต ก็ยังคงรักษาสภาพเข้มข้นของตัวเองไว้จนหยดสุดท้าย
ใจคนเรา ก็คงคล้ายกับของสองสิ่งที่อยู่ในแก้วใบนี้
หากไม่เป็นน้ำแข็งละลาย ก็คงจะเป็นช็อคโกแล็ตรสชาติเสมอต้นเสมอปลาย
หากอยากจะรู้ว่าเป็นสิ่งใด
ก็คงต้องให้เวลาเป็นเครื่องตัดสินกันต่อไป
Tags:

ทำไมต้องมียางลบบนหัวดินสอ?

December 20th, 2006 Scalopus+ No comments

Tags:

Secured for spam by MLW and Associates, LLP's Super CAPTCHASecured by Super-CAPTCHA © 2009-2010 MLW & Associates, LLP. All rights reserved.